Obraz kliniczny trudno gojącej rany może być różny i zależy od czynnika etiologicznego prowadzącego do jej rozwoju, jej głębokości i fazy gojenia.
Utrzymywanie się czynnika, który doprowadził do powstania rany, znacznie opóźnia lub wręcz uniemożliwia jej wygojenie. Nadaje to jej przewlekły charakter, w którym różne etapy fizjologicznego procesu gojenia współistnieją z nawracającym procesem chorobowym.
Czynniki ogólnoustrojowe opóźniające gojenie:
· niedożywienie
· choroby układowe i metaboliczne
· niewydolność krążenia
· choroby współistniejące
· przewlekłe zakażenia
· otyłość
· zaawansowany wiek
· negatywne czynniki psychospołeczne (np. negatywne postrzeganie siebie, samotność, brak wiary w skuteczne leczenie)
· niewłaściwe leczenie, np. nierozpoznanie etiologii owrzodzenia
Na opóźnienie gojenia rany wpływają też czynniki miejscowe:
· obecność tkanek martwych
· biofilm
· obfity wysięk
· obrzęk śródtkankowy
· ciała obce w ranie
· odwodnienie rany
· miejscowe niedotlenienie, niedokrwienie
· stosowanie na powierzchnię rany nieodpowiednich preparatów, np.: wody utlenionej, rivanolu
· powtarzające się urazy.